Kafamda Kız Ve Aynada Ki Kız Arasında Ki Bilmem Kaç Farkı Bulunuz!

İstediğiniz bir şeyi yapmak konusunda en büyük korkunuz nedir? Her şeyi yapmanız mümkünken size engel olan o son bariyer nedir? Tembellik mi? Yoksa hayata karşı derin bıkkınlık duyanlardan mısınız? Ya da bi an bile duraksamadan hepsi ve daha fazlası seçeneğini seçenlerden misiniz? Şey en azından o son seçeneği seçiyorsanız yalnız değilsiniz. Sizin "daha fazlası" kısmınızın benimki kadar garip olup olmadığını merak ediyorum doğrusu. Benim, daha fazlası seçeneğimde ki o fazlalık bir korku. 

Ben öldükten sonra insanların yazdığım şeyleri okuyacak olmalarından çok korkuyorum. Yazıp göstermeyi seçtiğim o nadir şeylerin değil. Eğlencesine yazdıklarım, moralim bozukken yazılanlar, kendime yazdığım geleceğe dair hatırlatmalar umutlar korkular ve yapılan hatalar... Ben artık burada değilken bile bunların okunabilme ihtimalini düşünmek beni bir şeyler yapmaktan alıkoyan en büyük neden. Biliyorum istersem yaptıklarımı yakabilirim, atabilirim. Ama bunu da yapmak istemiyorum. Kalıcı olmayı istediğim şiddette yok olmayı istiyorum. Ve bazen bu çelişkide boğulduğumu hissediyorum. Keşke ne zaman öleceğimizi bilebilsek. O zaman tüm yazılarımı tek tek okur, onlarla vedalaşır ve sonra da onları bi kutuya kapatıp gömerdim. Varsın yıllar sonra bi grup insan kutuyu bulduklarında, çatlak bi insanın saçmalıklarını okusun. Beni tanımadıkları ve asla tanıyamayacakları için sorun yok. Olduğum kişinin, aslında olmak istediğim kişinin soluk birer kopyası olduğunu bilecek değiller ya.  Adına ister özgüvensizlik deyin ister psikopatlık ben bile tam tanımını yapamıyorum. 

Ama bu şey her neyse bunu aşmalı ve yola devam etmeliyim. Bunu biliyorum. Hayat -bu kişi kendin bile olsan- birinin soluk birer kopyası olarak yaşamak için çok kısa. Bunu da biliyorum.

Peki öyleyse neden..

İşte bunu bilmiyorum.